Ευαγγελία Γιαζιτζόγλου MD,   Ενδοκρινολόγος - Διαβητολόγος | Ειδικευθείσα στην Πανεπιστημιακή κλινική του Gießen της Γερμανίας

   Π. Π. Γερμανού 44, Θεσσαλονίκη

   2310 283090

   contact@endomed.gr

Υποθυρεοειδισμός και νευρογνωστικές διαταραχές

Λειτουργικοί συσχετισμοί των νευροψυχολογικών ευρημάτων σε ασθενείς με υποθυρεοειδισμό μπορεί να γίνουν με τη βοήθεια των λειτουργικών απεικονιστικών τεχνικών του ΚΝΣ (τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων ή λειτουργική μαγνητική τομογραφία).

Σε μια πρόσφατη μελέτη με τη χρήση ΡΕΤ (pozitron emission tomography) εντοπίστηκαν εξειδικευμένες διαφορές στο κεντρικό νευρικό σύστημα ΚΝΣ σε ασθενείς με εμφανή και λανθάνοντα υποθυρεοειδισμό, σε σύγκριση με υγιή άτομα, οι οποίες υποχώρησαν μετά από αντικατάσταση λεβοθυροξίνης.

Αυτές οι διαφορές ήταν εμφανείς σε περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν και είναι υπεύθυνες για την υποδοχή των ερεθισμάτων, τη γνώση, το συναίσθημα και τη μνήμη, όπως η αμυγδαλή, ο ιππόκαμπος και η πρόσθια έλικα του προσαγωγίου. Διαπιστώθηκε, επίσης, μια ενδιαφέρουσα συσχέτιση μεταξύ αυτής της ειδικής δραστηριότητας στο κεντρικό νευρικό σύστημα και της βαρύτητας των σωματικών ενοχλημάτων κατά την κρίση του γιατρού και του ασθενούς.

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες υποθέσεις τώρα ξέρουμε ότι οι υπεύθυνα για τη μεταφορά των θυρεοειδικών ορμονών στον εγκεφαλικό φλοιό και τους νευρώνες είναι συγκεκριμένα μόρια-μεταφορείς.
Ένα πολύ σημαντικό ρόλο στη μετατροπή της Τ4 σε Τ3 παίζουν συγκεκριμένα ένζυμα που ονομάζονται δεϊωδινάσες.
Τα παραπάνω εγείρουν το ερώτημα του κατά πόσον τυχόν γενετικές αλλοιώσεις στα, για τους μεταφορείς των θυρεοειδικών ορμονών και τις δεϊωδινάσες, υπεύθυνα  γονίδια οδηγούν σε διαφορές στον μεταβολισμό των ορμονών στον εγκέφαλο.

Ερευνητές έδειξαν ότι πολυμορφισμοί στην πρωτεΐνη μεταφοράς OATP1C1 συσχετίζονται το ποσό των επιπέδων της Τ3 του ορού. Επιπλέον, ήταν σε θέση να αποδείξουν ότι ανάλογα με το γονότυπο του μορίου της OATP1C1 εμφανίζονταν κλινικά σημαντικές διαφορές στα συμπτώματα κατάθλιψης και την ποιότητα της ζωής σε ασθενείς που λάμβαναν ήδη θεραπεία υποκατάστασης με θυροξίνη .

Μια βρετανική μελέτη κατέδειξε ακόμη, ότι οι πολυμορφισμοί στο γονίδιο αποϊωδινάσης D2 σε ασθενείς που λάμβανουν θυροξίνη συσχετίζονται επίσης με διαφορές στην ποιότητα της ζωής.

Αυτές οι παρατηρήσεις μπορεί να αντιπροσωπεύουν μία πιθανή, μοριακή και οπωσδήποτε ατομικά διαφορετική εξήγηση για τις νευρο-γνωστικές εκδηλώσεις της δυσλειτουργίας του θυρεοειδούς και ως εκ τούτου θα μπορούσαν να αποτελούν το λόγο της διαφορετικής απόκρισης ή της μη βελτίωσης των συμπτωμάτων σε ασθενείς που λαμβάνουν θυροξίνη, με διάγνωση θυρεοειδίτιδας Hashimoto ή άλλης μορφής υποθυρεοειδισμού.

Facebooktwittergoogle_pluslinkedin

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*